Promień słońca...

...przez chwilę rozświetlił ten ponury dzień. Szkoda, że tak krótko...

Jesiennie

Wiosna przyszła i poszła, lato przystanęło tylko na krótką chwilę i nawet złota polska jesień też już chyba odeszła, a ja ani razu nie zajrzałam na blog. Winne są obowiązki zawodowe, sporo się też działo w domu i w ogrodzie (a i tak za mało), ale o efektach mam nadzieję napisać w przyszłym roku.
Teraz jesień pokazała swoje drugie oblicze - pogoda taka, że psa by nie wypędził (z kotami to inna sprawa, same się ciągle gdzieś włóczą), siedzę więc w domu z filiżanką gorącej herbaty i kieliszkiem słodkiego muskatu, i komponuję martwe natury z tego, co jeszcze mi po ciepłych dniach zostało.


Na początek promień słońca - królowa stołu.

Ostatnie jesienne róże...

Wraz z porami roku zmieniają się moje preferencje - paleta barw, a nawet ulubione faktury. Jesienią moja ukochana biel schodzi na dalszy plan. Może to dziwne, ale teraz potrzebuję szarości, beżu, ciepłych brązów... Jeśli zieleń, to zgaszona. Ale nade wszystko jesień to dla mnie pora delikatnych, jakby przydymionych fioletów. I mięsistego lnu.

A za moim oknem opadają jesienne liście...

Gość

W lesie grądowym...

... też wiosna! I nareszcie słonecznie!

Nieortodoksyjna filozofia trawnika ;)

Po co walczyć z Naturą, gdy jest ona tak piękna?

Czasem Natura wtrąca też swoje trzy grosze na grządki i tworzy urokliwe, choć nie oczekiwane kompozycje:

Wiosna! i pierwsze wieści z ogrodu

Tak, tak, już przyszła! Nawet już jakiś czas temu, ale w moim górskim ogrodzie wszystko dzieje się kilka tygodni później niż to przewiduje średnia krajowa, więc wiosna na razie jest jeszcze niemrawa. Przekwitły co prawda już krokusy i przebiśniegi, kwitną pierwiosnki, ale żonkile i szafirki dopiero nieśmiało zaczynają się wychylać spomiędzy listków. O tulipanach nawet nie wspomnę... Forsycja też jeszcze się ociąga...

Niestety musiałam zrewidować swoje tegoroczne plany - już wiem, że nie dam rady wszystkiego zrobić. Pocieszam się, że tylko odkładam swoje marzenia na przyszły rok, kiedy będę w ogrodzie już na stałe, a nie  z doskoku tak jak teraz. Jednak jedno z moich marzeń zaczęłam realizować - macierzankową obwódkę trawnika. Na razie obsadzony jest tylko jeden róg, a i tak przygotowanie tego kawałeczka zajęło mi prawie pół dnia (po prostu trawnik założony jest prawie na skale, podobnie zresztą jak i prawie cały ogród). Mam macierzankę piaskową, cytrynową, wczesną i omszoną Posadziłam różne odmiany w mozaikę, ale tak, żeby jedno ramię było obrośniete wyższymi, a drugie niziutkimi odmianami. Zobaczymy, jak się to sprawdzi. Pomiędzy macierzanką posadziłam też rojnik, wykopany ze skarpy z barwinkiem, gdzie był dosyć skutecznie przygłuszany.

A tak przedstawia się skład mojej obwódki:

Thymus serpyllum
T. citriodorus "Aureus"
T. citriodorus "Doone Valley"
T. citriodorus "Silver Queen"
T. lanuginosus
T. praecox "Coccineus"
T. praecox "Albiflorus"
oraz:
Sempervivum sp.

Reszta prac to porządki po zimie i przycinanie żywopłotu. Dostałam też kilka roślinnych "prezentów". Przypadkowych, ale okazały się trafione. Najbardziej ucieszyły mnie sadzonki naparstnicy - dzięki temu doczekam się kwiatów rok wcześniej, niż myślałam, bo zamierzam też w tym sezonie wysiać nasiona. Prezentem na zamówienie była sadzonka jeżyny bezkolcowej (prawdopodobnie "Gazda").

A teraz czekam, aż pogoda umożliwi mi pomalowanie płotu :)